Laat het in vredesnaam een schuur zijn!

In het boek van Patti Digh (life is a verb) staan veel verhalen over haar dochtertjes. In een van die verhalen beschrijft ze een autorit. Op de achterbank maken haar kinderen ruzie. 'It's a barn,'roept het ene kind. 'No, it's a shed,'roept de andere dochter. Patti verzucht tenslotte achter het stuur:'Please, let it be a barn!'
A barn en een shed kunnen best naast elkaar bestaan in vreedzame coëxistentie. Zoals de verschillende meningen van onze schoolouders naast elkaar kunnen bestaan in vreedzame coëxistentie.
Wie op Wikipedia zoekt naar 'vreedzame coëxistentie' leest: `Vreedzame coëxistentie` is het beleid om ernaar te streven landen die elkaars politieke tegenstanders zijn, vreedzaam naast elkaar te laten bestaan, dus politieke conflicten niet te laten uitlopen op militaire conflicten.
Op de Waaier streven we naar een klimaat waarbinnen we verder gaan dan vreedzaam naast elkaar leven. In mijn ogen leidt dat vreedzaam naast elkaar leven anders tot een vorm van tolerantie die neigt naar onverschilligheid. Vreedzaam langs elkaar leven.
De Waaier wil een ontmoetingsplek zijn, waar kinderen vaardigheden op doen die hen sociaal-emotioneel sterk maken. De Waaier wil een samenleving zijn die kinderen leert verantwoordelijkheid te nemen, die kinderen leert hoe te leren en die de ruimte biedt om samen tot redelijke zelfstandigheid te komen. Zodat je samen je eigen plek vindt binnen deze samenleving. Met elkaar en niet langs elkaar.
Daar hebben we ouders bij nodig die weet hebben van een 'shed' en een 'barn', die tegelijkertijd samen en met de school een plek creëren waar alle kinderen vreedzaam mogen groeien.
Gelukkig zie ik er steeds meer bij ons op school rondlopen.

Flink wat werk verzet!!!

9/10 van goed onderwijs zit in de aanmoediging
Vrij naar Anatole France

Lastig

Een mooie paradox vind ik dat je, van zaken waar jij je aan ergert, veel over jezelf kunt leren. Ze bieden je in ieder geval de gelegenheid om eens goed naar jezelf te kijken.
En juist op het moment dat ik dit schrijf, word ik geroepen door een ambulante leerkracht. Ik ben nodig in een klas. Een leerling gaat daar ver over de schreef. Hij is verontwaardigd en gooit zijn spullen naar het hoofd van de juf. Natuurlijk gaat dit veel te ver, maar ik ben zelf ook druk aan het werk....en de juf moet weg, naar de zwemles.
Dus ik haal diep adem, tover een welgemeende glimlach op mijn gezicht en kom in actie.
De leerling zit nu rustig in mijn kantoor. Hij werkt, ik werk weer en over 10 minuten heb ik een afspraak met de zorgcoördinator. Deze leerling staat nu niet op de agenda, maar ik zet hem er toch maar even bij.
Ondertussen liggen zijn klasgenootjes in het zwembad. De ambulante leerkracht probeert de diverse 06 nummers die achter de naam van de leerling op de lijst staan. De ergenis is weg, was al weg toen ik de klas binnenstapte.
De zorgcoördinator komt binnen, deze leerling moet dan toch even elders worden geparkeerd. Een volgend lastig moment. Hoe ga je hier mee om? Telkenmale een welgemeende glimlach komt te gemoet aan wat dit knulletje nodig heeft. Het grensoverschrijdende gedrag wordt gevoed door onveilige situaties waar hij thuis en op straat keer op keer mee wordt geconfronteerd. Lukt het me om die glimlach morgen weer te voorschijn te halen en overmorgen weer?


Pema Chodron vertel hierover.
(met dank aan www.lifehacking.nl)

Het bordje hangt

Op 21 april van dit jaar is de Waaier gevisiteerd door leden van de Nederlandse Dalton vereniging. Uit de evaluatie van het bezoek werd snel duidelijk dat wij ons vanaf dat moment erkend Daltononderwijs gaven. In juli bekrachtigde de vereniging het advies van de visiteurs. De uiteindelijke afhandeling van de certificering volgde de afgelopen twee weken. Wij ontvingen het Daltonbordje voor op de gevel. Dat werd een groot feest, vorige week vrijdag 5 september. Luisterrijk ondersteund door liedjes en voordrachten van onze kinderen. De creatieve uitingen stonden in het teken van 'Samen'. Kinderen genoten, leerkrachten genoten en ouders genoten. Helemaal goed.
Nu heeft de Waaier twee locaties. Het tweede bordje wordt pas over een aantal maanden geleverd.
Afgelopen vrijdag 12 september heb ik het bordje van de muur geschroefd, ingepakt en nogmaals officieel overhandigd. Maar nu aan de kinderen, leerkrachten en ouders van de locatie aan de Rusthoflaan.

De Waaier

Inspiratie

Geweldig filmpje (klik)

Vakantie is voorbij

Bijna zes weken heb ik mezelf gegund om wat rust te nemen en me voor te bereiden op het nieuwe schooljaar. Dit jaar ben ik daar prima in geslaagd. Nu was het eind van vorig schooljaar bovenmatig hectisch. Formatief gezien en aanbestedingsgewijs gezien.
De Waaier start dit schooljaar met 3 nieuwe leerkrachten, waar ik veel van verwacht. Met een gebouwencoördinator (vraagbaak voor ouders en leerkrachten) aan het Alberta Wellingpad. Met nieuwe sociale partners (Kinderdagverblijf Irene en SBA) aan de Rusthoflaan, ter voorbereiding van een structurele samenwerking in het nieuwe schoolgebouw. Daar trekken wij in aan het eind van dit schooljaar.
Ons eerste feestje aan het Alberta Wellingpad is vrijdag 5 september. Wij ontvangen dan ons officiële Daltonbordje voor aan de muur. Een week later herhalen we dit feestje aan de Rusthoflaan. We vieren dan tevens het hoogste punt van ons nieuwe schoolgebouw.
Inmiddels zijn er contacten gelegd met Robin Good. Voor de hefstvakantie zijn de schoolpleinen aan beide locaties aangepakt door het bedrijfsleven.
De vakantie is voorbij.

Meer is in u

Het heeft bewogen, schreef Ida Gerhardt. En dat heeft het. We hebben een bewogen jaar achter de rug. Onderstaand verhaal gaf mij moed, rust en richting.

Een oude Hindoe meester werd moe van het geklaag van zijn leerling. Dus stuurde hij de leerling op een morgen om wat zout. De ongelukkige leerling kwam terug met het zout en kreeg de instructie een handvol zout in een glas met water te doen en het vervolgens op te drinken.

“Hoe smaakt het?” vroeg de meester. “Bitter, smerig,” spuwde de leerling.

De Hindoemeester vroeg toen om een handvol zout in de beek te gooien. Toen vroeg de meester om uit de beek te drinken.

“Hoe smaakt het?” “Fris, lekker,”antwoordde de leerling.

“Proef je het zout?”

“Nee,”antwoordde de leerling.. De Hindoemeester bood de jongen zijn hand. “De pijn van het leven is puur zout; niet meer en niet minder. De hoeveelheid pijn in het leven verandert niet. Maar de hoeveelheid bitterheid die we proeven is afhankelijk van hoe we de pijn dragen. Wanneer je dus pijn hebt, lijdt, wees dan geen glas, word een beek, een rivier, een meer.

De Waaier

Dit is het begin:

.... het heeft bewogen,

het kondigt zich aan.

Ida Gerhardt

Leven is bewegen en in het gras zitten, toezien hoe het gras groeit.

“Life can only be understood backwards,
but it must be lived forwards.”

Een jaaroverzicht

Een jaar geleden schreef ik:

De Waaier is een openbare basisschool in Rotterdam Crooswijk. De school heeft drie locaties. De hoofdlocatie op het Alberta Wellingpad. De andere locaties staan in Nieuw Crooswijk en worden binnen het jaar gesloopt. Daar komt een geweldig mooi gebouw voor terug. Een MFA! Een multi functionele accomodatie. De voltooiing van dat gebouw, de ingebruikneming en alles wat er rond speelt (processen binnen de wijk, tussen de sociale partners) is een van de onderwerpen van dit weblog.
Een ander onderwerp vormen de interne processen binnen de school. De opdracht van mijn directie was een hele duidelijke: zet een krachtige school neer, met één sterk team. De opdracht vloeide onder andere voort uit het feit dat de Waaier bestaat uit twee gefuseerde scholen. De school heeft twee verschillende teams, twee verschillende culturen, twee verschillende populaties leerlingen. Een mooie gezamenlijke opdracht.

Er is veel gebeurd in het afgelopen jaar.

In het licht van Cultuur en Klimaat:
We hebben in fantastische 2-daagse beleefd. Het heeft de aanzet gegeven tot de ‘Waaiercode’, een kerndocument waarin het team aangeeft hoe wat men onderling van elkaar mag verwachten kwa gedrag, feedback etc. In feite geeft het antwoord op de vraag: Hoe gaan wij met elkaar om?

Er ligt een interne nieuwsbrief. Deze verschijnt 1 maal per maand. De redactie bestaat uit leerkrachten van alle drie locaties.

De nieuwe website is in de lucht. (under construction) De beweging naar invulling door leerkrachten is nog niet gemaakt. Tot aan de zomervakantie zetten we in op ‘proeftuinen’ leerkrachten die willen experimenteren.

We werken veel gebouwenoverstijgend. De directeur vertoont zich structureler fysiek op alle 3 locaties .

In het licht van Visie en Beleid:
We zijn nu officieel een Daltonschool.

In het licht van Taken en Verantwoordelijkheden:
Op directieniveau zijn de taken verdeeld op basis van domeinen. Omzetting naar een managementcontract à la Carver is een logische stap. De evaluatie met het managementteam in december heeft de deur opengezet om ook hier rustig aan voor te bereiden op managementcontracten voor het schooljaar 08/09
Daar de nieuwe Ib-er reeds op de vorige school met managementcontracten heeft gewerkt, is de invoering op dit niveau ook een vanzelfsprekende.

In het licht van het Nieuwe Schoolgebouw:
De eerste paal is geslagen. De nieuwe school staat er over 14 maanden.

In het licht van Nieuwe Methodes:
De keuze voor een nieuwe taalmethode is gemaakt. Tevens is er de keuze gemaakt voor een heldere methode begrijpend en studerend lezen die goed past binnen het Daltonsysteem.

In het licht van De Brede School; het wijkarrangement.
We liggen hier prima op koers.

Uit het team kwamen de volgende suggesties voor het levend houden van de Waaiercode:

We willen nog meer aan de slag met teambuidingactiviteiten.

De activiteiten die we hier reeds hebben ontplooid zijn:

^ Gebouwoverstijgend bouwoverleg.

^ Sinterklaas/Kerst/ nieuwjaarsviering

^ Gezamenlijk uit eten(afscheid leerkrachten)

^ Werkvormen tijdens teamvergaderingen

^ Interne nieuwsbrief

^ Gebouwenoverstijgende workshop Filosoferen met kinderen

^ Gezamenlijke borrel voor de vakanties

We willen ons nog meer gewaardeerd voelen door de directie.

^Dit is zeker een punt van aandacht.

We willen aan de slag met collegiale consultatie.

^Is alle ruimte voor: organiseer het maar.

We willen een nadrukkelijker opvang van nieuwe collega's en stagiaires

^Er ligt inmiddels een protocol ‘nieuwe leerkrachten’

Het eind van dit schooljaar nadert. Er moet nog het een en ander gebeuren op formatief gebied. Wij hebben flink wat werk geleverd en gaan daar zeker mee door.

Kort in het nieuws

De link bij donderdag 19 april is al niet meer valide. Zo ben je nieuws en zo is het nieuwe er van af. Geen probleem....dan maar een plaatje.
We leven nu eenmaal in een tijd waar men meer waarde hecht aan het beeld, dan aan het woord.

Ik sta hier op het punt een tijdcapsule te begraven. Een vat vol wensen en verlangens van de kinderen van de Waaier.

Life from Zweden

idag har vi fått studie besök från holland.Det var en trevlig man som bad mej att skriva det här¨ Jaana säger att han är lik Brad Pit.Den trevliga mannen heter Han som i han på svenska. Han och Jaana chattrar jätte mycket vi hoppas att ni kommer på besök igen // från era snälla nvadrar svenne kompisar från snösätraskolan i Rågsved

Visitatie een succes!!!

Met gepaste trots kan ik melden dat de Waaier zich komend schooljaar een Daltonschool mag noemen. Vandaag zijn we glansrijk door de visitatie gekomen. Mieke, Femke en René, verantwoordelijk voor Dalton op de Waaier, hebben uitstekend werk geleverd. Alle voorbereidende stukken kregen lof van de visitatiecommissie. Evenals de klassenpraktijk. Hulde voor alle leerkrachten. Inge werd zelfs een Daltonpareltje genoemd. Dat is mooi, voor een startende leerkracht. Wat mij het meest trof was de zichtbare eenduidige lijn, een echte rode draad door alle drie de locaties heen. We zijn de afgelopen 9 maanden ver gekomen.

En zo kun je ook in het nieuws komen

Lees hier!
Prettig dat men je dan goed citeert:....-Met de scholieren die het tumult van de toegesnelde politie zagen, werden direct kringgesprekken gevoerd over het leed zo dichtbij.- Sbs 6 deed dit heel wat knulliger.
Met de groep die van het misdrijf iets heeft meegekregen zijn we inderdaad direct mee aan de slag gegaan. De leerkrachten bereiden zich in het weekend voor om de leerlingen met vragen zo goed mogelijk op te vangen. Slachtofferhulp staat klaar om hulp te bieden waar nodig.

Maandag worden we ook gevisiteerd!Een delegatie van de Daltonvereniging komt kijken of de Waaier in aanmerking komt voor het predicaat Daltonschool.
Maandagmiddag hebben we dus weer nieuws. Goed nieuws.
In een wijk als Crooswijk ligt goed en slecht nieuws op een haarbreedte van elkaar verwijderd. Een school als de Waaier maakt daar vaak net het verschil.Zo wil ik ook in het nieuws komen. Misschien iets voor SBS 6?

In het Nieuws

Lees maar!

Het grotere geheel

Afgelopen woensdag was het dus zo ver: de eerste paal van de nieuwe bredeschool voor Nieuw Crooswijk ging de grond in. Kinderen, leerkrachten en ouders van de drie verschillende locaties van de Waaier waren aanwezig. Gelukkig ook aardig wat wijkbewoners.
Interessant detail vond ik dat mevrouw Kriens op steenworp afstand van de nieuwe school is geboren en nu aan de wieg stond van een nieuwe school.
Politici en overige bestuurders spraken voornamelijk over de toekomst. Terecht, de nieuwe school wordt van betekenis voor Crooswijk. Tegelijkertijd is het belangrijk het grotere geheel niet uit het oog te verliezen. Er wordt al minstens 50 jaar onderwijs gegeven in nieuw Crooswijk. Meer dan 50 jaar zorg, passie en betrokkenheid. De Waaier heeft verleden. Op zo'n moment van een eerste paal is het goed eer te geven aan mijn voorgangers Gerard Sonius en Gerard Zwerus. Eer te geven aan al die leerkrachten die les gaven en les geven. Eer te geven aan René Bos, die jarenlang de drijvende kracht was van de Waaier aan de 1e Reserveboezemstraat en de school nu op de Rusthoflaan bij elkaar houdt. Dan doe je recht aan het grotere geheel van waaruit de Waaier voortkomt. Je stapt dan krachtiger en rijker de toekomst in.


Een filmpje over de 1e paal vind je hier. Interessant is dat mijn korte toespraak, waarin naar het verleden wordt gewezen als deel van een groter geheel waar de Waaier uit voortkomt, blijkbaar geen nieuwswaarde heeft. Men heeft het er bij Cineac Crooswijk gewoon uitgeknipt.

van grenzen en verbindingen

Een indrukwekkend verhaal. Jill eindigt haar voordracht met: "So who are we? We are the life horsepower of the universe, and we have the power to choose moment by moment who we want to be in the world, we can choose the consciousnesses of our right hemisphere or that of our left hemisphere. These are the "we" inside of me. Which would you choose? Which do you choose? And when? I believe the more time we spend choosing the peace of our right hemisphere, the most peace we will project into the world and more peaceful our planet will be."

De 1e paal van de nieuwe MFA (het persbericht)

De Rotterdamse wethouder Jantine Kriens van Volksgezondheid, Welzijn en Maatschappelijke Opvang slaat woensdag 9 april op het Paradijsplein de 1^e paal voor de Brede School in de herstructureringswijk Nieuw Crooswijk. Zij doet dat samen met Michel de Visser, portefeuillehouder Welzijn, Sport & Recreatie en Kunst & Cultuur van de deelgemeente Kralingen-Crooswijk en enkele leerlingen van de Openbare Basisschool De Waaier.

De leerlingen van de Openbare Basisschool De Waaier onthullen tijdens deze bijeenkomst ook de naam van hun nieuwe school. Deze wordt gebouwd op het Paradijsplein in Nieuw Crooswijk. De bouwtijd bedraagt ongeveer 14 maanden. Dit betekent, dat de leerlingen van de Openbare Basisschool De Waaier aan het begin van het schooljaar 2009 - 2010 hun nieuwe school kunnen betrekken. In de Brede School komen naast de basisschool, ook het kinderdagverblijf Irene en de Stichting Buurtwerk Alexander.

De 1^e paal wordt geslagen op woensdag 9 april omstreeks 11.30 uur. De bijeenkomst begint om 11.00 uur in de kantine van de speeltuin Crooswijk aan de Schuttersweg 74. Tegen 11.30 uur gaat het gezelschap richting Paradijsplein, waar de 1^e paal wordt geslagen en de naam van de nieuwe school wordt onthuld. De leerlingen van de Openbare Basisschool De Waaier dragen tijdens de feestelijke start gedichten voor uit hun eigen gedichtenbundel, die na afloop gratis aan de belangstellenden wordt uitgereikt. De kinderen en hun ouders krijgen vervolgens een leuke spelmiddag aangeboden in de speeltuin Crooswijk.

TEACH

Ongelooflijk Amerikaans.
Hier wordt echter geraakt,
wat in Nederland vaak wordt gemist.

De betekenis van je communicatie ligt in de reactie die je krijgt

Een groot deel van onze ‘Waaiercode’ is gebaseerd op hoe je met elkaar communiceert. Ik merk dat we daar binnen de Waaier op een rustige manier aan werken. Afgelopen maand was goed te zien hoe er over Dalton is gecommuniceerd naar onze leerlingen. De leerlingen uit groep 8 brachten op een rustige, wellevende manier de grondbeginselen van Dalton over aan de ouders van onze school. De Daltonmiddagen waren zeer geslaagd. Er loopt een duidelijke Dalton rode draad door de Waaier.

In januari startte de eerste bijeenkomst van onze leerlingenraad. Ook daar was ik getroffen door het niveau en de betrokkenheid van onze leerlingen. Mede het resultaat van een aantal jaren Waaieronderwijs.

Op een ander niveau is er gecommuniceerd tijdens de lessen Filosoferen met Kinderen, in de bovenbouw. Ik hoorde enthousiaste geluiden van de leerkrachten van beide locaties. Het Filosoferen met Kinderen wordt een speels, intrigerend, uitdagend handvat in het kader van de taalstimulering.

Binnenkort start de onderbouw met Kunstenaars in de Klas. Communiceren op weer een volstrekt niveau.

Filmverslag van het project 'De Verhuizing' vindt u hier

Succes in 2008

Ik wens iedereen veel succes in het nieuwe jaar.
Volgens Richard St. John is het niet eens zo ingewikkeld om succesvol te worden. Succes is terug te brengen tot 8 eenvoudige woorden.

Onderwijskundigondernemers, lees eens een boek!

| View | Upload your own

Ont-dekken

De school die excelleert is de school die ont-dekt hoe je het commitment van de leerkrachten aanboort èn de mogelijkheden om te leren op elk niveau. ( vrij naar Senge). Past wat mij betreft prima binnen het Daltonconcept dat de Waaier momenteel omhelst.

Binnen het bedrijfsleven vond deze beweging al eerder plaats. In tegenstelling tot het onderwijs is dit een evolutie vanuit een strikt directieve aanpak: opdracht en controle. Duidelijke agenda's en heldere doelen om een heel bedrijf in beweging te zetten en op koers te houden.

Otto Scharmer vraagt zich in Theory U af hoe je op koers kunt blijven, kunt leven aan de hand van 'opdracht en controle' als de belangrijkste doelen, kwesties, mogelijkheden en kansen niet direct van te voren duidelijk zijn, maar in de loop van de tijd verschijnen, opduiken.

In antwoord hierop schoven bedrijven inderdaad op naar een meer procesgestuurde vorm van aansturing, 'Managing by walking around'. Men balanceerde tussen het stellen van doelen en sturing op vergroting van participatie van de werknemers door het gehele bedrijf.

Een derde fase dienst zich nu aan. Binnen een aantal bedrijven is men van managen opgeschoven naar leiderschap. De volgende stap is van leiderschap naar inspiratie. In de 21e eeuw leveren organisaties geweldige prestaties door voorwaarden te scheppen die hen in staat stellen de krachten van hun medewerkers los te maken. Niet door ze te managen, niet door ze te leiden, maar door elkaar te inspireren tot co-creatie.

Het interessante vind ik als diezelfde beweging binnen de school op klassenniveau plaatsvindt, binnen het Rotterdams openbaar onderwijs op bestuursniveau en binnen Rotterdam op deelgemeentelijk niveau en op wijkniveau. Ik moet dit terug zien op straat, op het schoolplein en weer terug in de klas.

Creativiteit en Onderwijs

Kennis was macht, maar ligt nu dankzij het internet op straat. Creativiteit niet! Het gebrek aan creativiteit is nu reeds merkbaar. Sir Ken Robinson signaleert een uitdaging voor het onderwijs. Zeer inspirerend.

Onderwijs met hart en wezen

Wat drijft mij om mijn werk te doen? Met welke waarden stappen wij elke dag het schoolgebouw binnen? Wat wil je dat leerlingen later over jou zeggen? Leidende vragen op onze afgelopen studietweedaagse.

De wereld om ons heen verandert. Je hoeft geen visionair te zijn om dit aan te voelen. De verandering is al begonnen, je kunt dus niet gewoon blijven doen wat altijd heeft gewerkt.

Sinds mei een nieuwe directie, het onderwijsconcept verandert, de school moet nu werkelijk één team krijgen, de wijk wordt geherstructureerd, over een dik jaar staat er een totaal nieuw school gebouw.

Met veel lef, passie, plezier en moed bogen we ons over de vraag: Hoe creëren we een cultuur die aansluit bij de doelstellingen van de Waaier?

Als je zo’n vraag met elkaar aangaat, weet je dat het ongemakkelijk wordt, dat het gaat schuren. De kracht van mijn Waaierteam is dat men dit schuren uiteindelijk niet uit de weg gaat.

Dit was nog het gemakkelijkste deel.

Na twee dagen stoeien weten we weer wat we van elkaar kunnen en mogen verwachten. We gaan het met elkaar aan. We stoeien verder, op een professionele manier. Omdat we trots zijn op waar we dag in dag uit mee bezig zijn: we geven met hart en wezen onderwijs in een voortdurend veranderende samenleving. Waarbij we onder ogen blijven zien waar we af en toe minder trots op zijn.

Voor de kinderen

Woensdag 12 september nam Boor afscheid van Jan Terpstra. Toespraken, een drankje en een hapje in Kasteel Spangen. ‘Wat Sparta betekent voor het voetbal, betekende Jan Terpstra voor het Rotterdamse onderwijs,’ aldus één van de sprekers. Daarmee doelde de goede man op de kweekvijverfunctie van Sparta. Tenminste dat hoop ik, want in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal stelt Sparta in mijn ogen niet veel voor. Ook al is het de oudste voetbalclub die actief is in het Nederlandse betaald voetbal.

Jan had visie en een hart. Beide zijn van onschatbare waarde voor het Nederlandse onderwijs. ‘We moeten niet vergeten voor wie we het doen,’ was zijn laatste zin.

We vergeten niet voor wie we het doen, Jan. We vergeten ook niet wat jij voor ze hebt gedaan. Bedankt!

De inslag van een komeet

We leven in een tijd waarin het goed is je uit te spreken waar je voor staat. Het wordt tijd dat het Openbaar onderwijs zich profileert ten op zichte van de andere denominaties. Het is dan ook nu dat ik besloten heb de naam van de school te veranderen.

Nieuw Crooswijk gaat plat, wordt geherstructureerd. Twee van de drie locaties van de Waaier staan in Nieuw Crooswijk. Wij krijgen daar dus een totaal nieuw schoolgebouw, gevestigd in een MFA (multifunctionele accomodatie). Sport en Recreatie wordt een partner en er komt een welzijnstak.

Politiek gezien sloeg de herstructurering in als een bom. De Socialistische Partij was er o.a. zeer op tegen. Bewoners voelden zich opzij geschoven. Aan de andere kant was het gevoel dat dit de enige mogelijkheid was weer wat van de wijk te maken.

Rotterdam herdenkt dit jaar met een historische en een beeldenroute dat 300 jaar geleden de filosoof Pierre Bayle (1647-1706) in Rotterdam overleed. Onderdeel van de historische route vormt een bezoek aan de RK Begraafplaats St. Laurentius, Nieuwe Crooswijkseweg 123 te Rotterdam. Hier zal in 2008 een Bayle-monument komen, ontworpen door kunstenaar Paul Cox.

Bayle, van protestantse origine en een aantal jaren lid geweest van de rooms-katholieke kerk. Bayle wordt niet herdacht op de Algemene Begraafplaats, waar een steen zijn naam herdenkt, maar bij de katholieke begraafplaats. Hiermee wordt de idee van religieuze verdraagzaamheid versterkt. Bayle behoort samen met Baruch de Spinoza tot de grondleggers van de verlichting. Zijn ideeën over verdraagzaamheid zijn na 300 jaar nog steeds actueel.

Paul Cox combineert het Pierre Bayle Monument met de nieuwe ingang van de begraafplaats aan de Rusthoflaan met een pleintje tussen de nieuwe nog te bouwen woningen, en een teksthuis in de groene middenberm. Het monument komt dus vlak bij onze nieuwe school te liggen.

De Waaier wordt in 2008 de Openbare Daltonschool Pierre Bayle, om redenen waar ik later nog een keer op in ga.

Paul en ik hebben het idee van de naamsverandering, de koppeling van een openbare basisschool aan een filosoof van de verlichting de wereld in gegooid. De wandelgangen doen het werk. Nog voor de start van het schooljaar 07/08 kregen wij uit die wandelgangengallerij terug dat de voorzitter van de deelgemeente zich wilde mengen in de naamgeving van onze school. Geweldig, klaarblijkelijk sloeg het idee in als een komeet.

Katalysator

Als ik kijk naar het team van mijn school, naar de drie duidelijk verschillende teams, blijft de vraag omhoog komen:

Hoe kan het geheel, de school, het team een plek worden waar de individuele leerkracht kan groeien en bloeien en hoe kan de individuele leerkracht bijdragen aan het vergroten van de energie van het geheel, van het team, de school? Uit Presence van Senge e.a. begrijp ik dat de individuele leerkracht het best bijdraagt aan het team als hij of zij zich kan bewegen in het verlengde van de eigen persoonlijke doelen en bewust is van wat de leerlingen, de school, het team, het collectief, de wijk (ik zet het maar meteen groot weg), de samenleving nodig heeft.

Wij zijn individueel actieve katalysatoren die het beste uit anderen halen. Wat een uitdaging!

Golven

Op dit moment ga ik de 8e week in op de Waaier. Eigenlijk de 7e, want de eeste week in mei was de school dicht, vakantie.
Mijn grootste valkuil is dat ik te veel, te snel wil. 'Laat de organisatie rouwen om de verandering en over het afscheid van de oude directeur,' werd me verteld. 'Kijk in het eerste jaar rond, manage by walking around, zie wat er moet gebeuren, verzamel je informatie, informeer mensen van je bevindingen zijn, luister naar de verhalen, creëer een gezamenlijk beeld van de toekomst en ga daar mee aan de slag.' En het is niet dat ik dat niet wil, het is niet dat ik dat niet doe. Wat ik op dit moment op deze school mis, is een inbedding, een structuur waar binnen zaken, bewegingen, de gezamenlijke verhalen, wensen en verlangens, de gezamenlijke kijk op het onderwijs mogelijk zijn.
Het interessante is dat die verhalen er wel zijn. We kunnen dus op zoek naar het beste dat al aanwezig is, om van daaruit een voorstelling te maken van wat zou kunnen zijn; beelden vormen bij onze gewenste toekomst. Daarna moeten we 'slechts' aan de slag met het vinden van mogelijkheden om die toekomst te creëren, implementatie en borging. Een heerlijke klus!

'Je gaat zo snel,' zei Manal. Manal gaat komend schooljaar mede vormgeven aan de nieuwe zorgstructuur op onze school. 'Het lijkt wel of ik in een sneltrein zit.' Dit zijn wel de serieuze signalen, daar kun je maar beter naar luisteren. Dus vertelde ik Manal het verhaal van de koning die nogal verbaasd was over het feit dat zijn volk zo klaagde - De raadgever van de koning nam hem mee naar zee. 'Wat ziet u, koning?' vroeg de raadgever. De koning verklaarde dat hij slechts water zag. Ook na herhaaldelijk aandringen van de raadgever om vooral dieper te gaan, zag de koning niets dan water. 'Ik zie golven, sprak de raadgever. Een voortdurende afwisseling van hoog en laag, van top en dal, een vloeiende beweging van spanning naar rust en weer verder.' De koning glimlachte.
Manal maakt tegenwoordig een golvend gebaar met haar hand als ze vindt dat ik de sneltrein instap.

Een opdracht

Op maandag 7 mei stapte ik, als de nieuwe directeur, de Waaier binnen. De Waaier is een openbare basisschool in Rotterdam Crooswijk. De school heeft drie locaties. De hoofdlocatie op het Alberta Wellingpad. De andere locaties staan in Nieuw Crooswijk en worden binnen het jaar gesloopt. Daar komt een geweldig mooi gebouw voor terug. Een MFA! Een multi functionele accomodatie. De voltooiing van dat gebouw, de ingebruikneming en alles wat er rond speelt (processen binnen de wijk, tussen de sociale partners) is een van de onderwerpen van dit weblog.
Een ander onderwerp vormen de interne processen binnen de school. De opdracht van mijn directie was een hele duidelijke: zet een krachtige school neer, met één sterk team. De opdracht vloeide onder andere voort uit het feit dat de Waaier bestaat uit twee gefuseerde scholen. De school heeft twee verschillende teams, twee verschillende culturen, twee verschillende populaties leerlingen. Een mooie gezamenlijke opdracht.