Een onderwijsman beweegt zich in het spanningsveld tussen ondernemerschap, eigenaarschap en leiderschap.
zaterdag 19 april 2008
En zo kun je ook in het nieuws komen
Prettig dat men je dan goed citeert:....-Met de scholieren die het tumult van de toegesnelde politie zagen, werden direct kringgesprekken gevoerd over het leed zo dichtbij.- Sbs 6 deed dit heel wat knulliger.
Met de groep die van het misdrijf iets heeft meegekregen zijn we inderdaad direct mee aan de slag gegaan. De leerkrachten bereiden zich in het weekend voor om de leerlingen met vragen zo goed mogelijk op te vangen. Slachtofferhulp staat klaar om hulp te bieden waar nodig.
Maandag worden we ook gevisiteerd!Een delegatie van de Daltonvereniging komt kijken of de Waaier in aanmerking komt voor het predicaat Daltonschool.
Maandagmiddag hebben we dus weer nieuws. Goed nieuws.
In een wijk als Crooswijk ligt goed en slecht nieuws op een haarbreedte van elkaar verwijderd. Een school als de Waaier maakt daar vaak net het verschil.Zo wil ik ook in het nieuws komen. Misschien iets voor SBS 6?
donderdag 17 april 2008
vrijdag 11 april 2008
Het grotere geheel
Afgelopen woensdag was het dus zo ver: de eerste paal van de nieuwe bredeschool voor Nieuw Crooswijk ging de grond in. Kinderen, leerkrachten en ouders van de drie verschillende locaties van de Waaier waren aanwezig. Gelukkig ook aardig wat wijkbewoners.
Interessant detail vond ik dat mevrouw Kriens op steenworp afstand van de nieuwe school is geboren en nu aan de wieg stond van een nieuwe school.
Politici en overige bestuurders spraken voornamelijk over de toekomst. Terecht, de nieuwe school wordt van betekenis voor Crooswijk. Tegelijkertijd is het belangrijk het grotere geheel niet uit het oog te verliezen. Er wordt al minstens 50 jaar onderwijs gegeven in nieuw Crooswijk. Meer dan 50 jaar zorg, passie en betrokkenheid. De Waaier heeft verleden. Op zo'n moment van een eerste paal is het goed eer te geven aan mijn voorgangers Gerard Sonius en Gerard Zwerus. Eer te geven aan al die leerkrachten die les gaven en les geven. Eer te geven aan René Bos, die jarenlang de drijvende kracht was van de Waaier aan de 1e Reserveboezemstraat en de school nu op de Rusthoflaan bij elkaar houdt. Dan doe je recht aan het grotere geheel van waaruit de Waaier voortkomt. Je stapt dan krachtiger en rijker de toekomst in.

Een filmpje over de 1e paal vind je hier. Interessant is dat mijn korte toespraak, waarin naar het verleden wordt gewezen als deel van een groter geheel waar de Waaier uit voortkomt, blijkbaar geen nieuwswaarde heeft. Men heeft het er bij Cineac Crooswijk gewoon uitgeknipt.
zondag 6 april 2008
van grenzen en verbindingen
vrijdag 4 april 2008
De 1e paal van de nieuwe MFA (het persbericht)
De Rotterdamse wethouder Jantine Kriens van Volksgezondheid, Welzijn en Maatschappelijke Opvang slaat woensdag 9 april op het Paradijsplein de 1e paal voor de Brede School in de herstructureringswijk Nieuw Crooswijk. Zij doet dat samen met Michel de Visser, portefeuillehouder Welzijn, Sport & Recreatie en Kunst & Cultuur van de deelgemeente Kralingen-Crooswijk en enkele leerlingen van de Openbare Basisschool De Waaier.
De 1e paal wordt geslagen op woensdag 9 april omstreeks 11.30 uur. De bijeenkomst begint om 11.00 uur in de kantine van de speeltuin Crooswijk aan de Schuttersweg 74. Tegen 11.30 uur gaat het gezelschap richting Paradijsplein, waar de 1e paal wordt geslagen en de naam van de nieuwe school wordt onthuld. De leerlingen van de Openbare Basisschool De Waaier dragen tijdens de feestelijke start gedichten voor uit hun eigen gedichtenbundel, die na afloop gratis aan de belangstellenden wordt uitgereikt. De kinderen en hun ouders krijgen vervolgens een leuke spelmiddag aangeboden in de speeltuin Crooswijk.
maandag 25 februari 2008
donderdag 14 februari 2008
De betekenis van je communicatie ligt in de reactie die je krijgt
Een groot deel van onze ‘Waaiercode’ is gebaseerd op hoe je met elkaar communiceert. Ik merk dat we daar binnen de Waaier op een rustige manier aan werken. Afgelopen maand was goed te zien hoe er over Dalton is gecommuniceerd naar onze leerlingen. De leerlingen uit groep 8 brachten op een rustige, wellevende manier de grondbeginselen van Dalton over aan de ouders van onze school. De Daltonmiddagen waren zeer geslaagd. Er loopt een duidelijke Dalton rode draad door de Waaier.
In januari startte de eerste bijeenkomst van onze leerlingenraad. Ook daar was ik getroffen door het niveau en de betrokkenheid van onze leerlingen. Mede het resultaat van een aantal jaren Waaieronderwijs.
Op een ander niveau is er gecommuniceerd tijdens de lessen Filosoferen met Kinderen, in de bovenbouw. Ik hoorde enthousiaste geluiden van de leerkrachten van beide locaties. Het Filosoferen met Kinderen wordt een speels, intrigerend, uitdagend handvat in het kader van de taalstimulering.
Binnenkort start de onderbouw met Kunstenaars in de Klas. Communiceren op weer een volstrekt niveau.
Filmverslag van het project 'De Verhuizing' vindt u hier
woensdag 19 december 2007
Succes in 2008
Volgens Richard St. John is het niet eens zo ingewikkeld om succesvol te worden. Succes is terug te brengen tot 8 eenvoudige woorden.
vrijdag 23 november 2007
zondag 18 november 2007
Ont-dekken
Binnen het bedrijfsleven vond deze beweging al eerder plaats. In tegenstelling tot het onderwijs is dit een evolutie vanuit een strikt directieve aanpak: opdracht en controle. Duidelijke agenda's en heldere doelen om een heel bedrijf in beweging te zetten en op koers te houden.
Otto Scharmer vraagt zich in Theory U af hoe je op koers kunt blijven, kunt leven aan de hand van 'opdracht en controle' als de belangrijkste doelen, kwesties, mogelijkheden en kansen niet direct van te voren duidelijk zijn, maar in de loop van de tijd verschijnen, opduiken.
In antwoord hierop schoven bedrijven inderdaad op naar een meer procesgestuurde vorm van aansturing, 'Managing by walking around'. Men balanceerde tussen het stellen van doelen en sturing op vergroting van participatie van de werknemers door het gehele bedrijf.
Een derde fase dienst zich nu aan. Binnen een aantal bedrijven is men van managen opgeschoven naar leiderschap. De volgende stap is van leiderschap naar inspiratie. In de 21e eeuw leveren organisaties geweldige prestaties door voorwaarden te scheppen die hen in staat stellen de krachten van hun medewerkers los te maken. Niet door ze te managen, niet door ze te leiden, maar door elkaar te inspireren tot co-creatie.
Het interessante vind ik als diezelfde beweging binnen de school op klassenniveau plaatsvindt, binnen het Rotterdams openbaar onderwijs op bestuursniveau en binnen Rotterdam op deelgemeentelijk niveau en op wijkniveau. Ik moet dit terug zien op straat, op het schoolplein en weer terug in de klas.
zaterdag 13 oktober 2007
Creativiteit en Onderwijs
dinsdag 2 oktober 2007
Onderwijs met hart en wezen
Wat drijft mij om mijn werk te doen? Met welke waarden stappen wij elke dag het schoolgebouw binnen? Wat wil je dat leerlingen later over jou zeggen? Leidende vragen op onze afgelopen studietweedaagse.
De wereld om ons heen verandert. Je hoeft geen visionair te zijn om dit aan te voelen. De verandering is al begonnen, je kunt dus niet gewoon blijven doen wat altijd heeft gewerkt.
Sinds mei een nieuwe directie, het onderwijsconcept verandert, de school moet nu werkelijk één team krijgen, de wijk wordt geherstructureerd, over een dik jaar staat er een totaal nieuw school gebouw.
Met veel lef, passie, plezier en moed bogen we ons over de vraag: Hoe creëren we een cultuur die aansluit bij de doelstellingen van de Waaier?
Als je zo’n vraag met elkaar aangaat, weet je dat het ongemakkelijk wordt, dat het gaat schuren. De kracht van mijn Waaierteam is dat men dit schuren uiteindelijk niet uit de weg gaat.
Dit was nog het gemakkelijkste deel.
Na twee dagen stoeien weten we weer wat we van elkaar kunnen en mogen verwachten. We gaan het met elkaar aan. We stoeien verder, op een professionele manier. Omdat we trots zijn op waar we dag in dag uit mee bezig zijn: we geven met hart en wezen onderwijs in een voortdurend veranderende samenleving. Waarbij we onder ogen blijven zien waar we af en toe minder trots op zijn.
zondag 16 september 2007
Voor de kinderen
Woensdag 12 september nam Boor afscheid van Jan Terpstra. Toespraken, een drankje en een hapje in Kasteel Spangen. ‘Wat Sparta betekent voor het voetbal, betekende Jan Terpstra voor het Rotterdamse onderwijs,’ aldus één van de sprekers. Daarmee doelde de goede man op de kweekvijverfunctie van Sparta. Tenminste dat hoop ik, want in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal stelt Sparta in mijn ogen niet veel voor. Ook al is het de oudste voetbalclub die actief is in het Nederlandse betaald voetbal.
Jan had visie en een hart. Beide zijn van onschatbare waarde voor het Nederlandse onderwijs. ‘We moeten niet vergeten voor wie we het doen,’ was zijn laatste zin.
We vergeten niet voor wie we het doen, Jan. We vergeten ook niet wat jij voor ze hebt gedaan. Bedankt!
woensdag 29 augustus 2007
De inslag van een komeet
We leven in een tijd waarin het goed is je uit te spreken waar je voor staat. Het wordt tijd dat het Openbaar onderwijs zich profileert ten op zichte van de andere denominaties. Het is dan ook nu dat ik besloten heb de naam van de school te veranderen.
Politiek gezien sloeg de herstructurering in als een bom. De Socialistische Partij was er o.a. zeer op tegen. Bewoners voelden zich opzij geschoven. Aan de andere kant was het gevoel dat dit de enige mogelijkheid was weer wat van de wijk te maken.
Rotterdam herdenkt dit jaar met een historische en een beeldenroute dat 300 jaar geleden de filosoof Pierre Bayle (1647-1706) in Rotterdam overleed. Onderdeel van de historische route vormt een bezoek aan de RK Begraafplaats St. Laurentius, Nieuwe Crooswijkseweg 123 te Rotterdam. Hier zal in 2008 een Bayle-monument komen, ontworpen door kunstenaar Paul Cox.
Bayle, van protestantse origine en een aantal jaren lid geweest van de rooms-katholieke kerk. Bayle wordt niet herdacht op de Algemene Begraafplaats, waar een steen zijn naam herdenkt, maar bij de katholieke begraafplaats. Hiermee wordt de idee van religieuze verdraagzaamheid versterkt. Bayle behoort samen met Baruch de Spinoza tot de grondleggers van de verlichting. Zijn ideeën over verdraagzaamheid zijn na 300 jaar nog steeds actueel.
Paul Cox combineert het Pierre Bayle Monument met de nieuwe ingang van de begraafplaats aan de Rusthoflaan met een pleintje tussen de nieuwe nog te bouwen woningen, en een teksthuis in de groene middenberm. Het monument komt dus vlak bij onze nieuwe school te liggen.
Paul en ik hebben het idee van de naamsverandering, de koppeling van een openbare basisschool aan een filosoof van de verlichting de wereld in gegooid. De wandelgangen doen het werk. Nog voor de start van het schooljaar 07/08 kregen wij uit die wandelgangengallerij terug dat de voorzitter van de deelgemeente zich wilde mengen in de naamgeving van onze school. Geweldig, klaarblijkelijk sloeg het idee in als een komeet.
vrijdag 20 juli 2007
Katalysator
Hoe kan het geheel, de school, het team een plek worden waar de individuele leerkracht kan groeien en bloeien en hoe kan de individuele leerkracht bijdragen aan het vergroten van de energie van het geheel, van het team, de school? Uit Presence van Senge e.a. begrijp ik dat de individuele leerkracht het best bijdraagt aan het team als hij of zij zich kan bewegen in het verlengde van de eigen persoonlijke doelen en bewust is van wat de leerlingen, de school, het team, het collectief, de wijk (ik zet het maar meteen groot weg), de samenleving nodig heeft.
Wij zijn individueel actieve katalysatoren die het beste uit anderen halen. Wat een uitdaging!
maandag 25 juni 2007
Golven

Op dit moment ga ik de 8e week in op de Waaier. Eigenlijk de 7e, want de eeste week in mei was de school dicht, vakantie.
Mijn grootste valkuil is dat ik te veel, te snel wil. 'Laat de organisatie rouwen om de verandering en over het afscheid van de oude directeur,' werd me verteld. 'Kijk in het eerste jaar rond, manage by walking around, zie wat er moet gebeuren, verzamel je informatie, informeer mensen van je bevindingen zijn, luister naar de verhalen, creëer een gezamenlijk beeld van de toekomst en ga daar mee aan de slag.' En het is niet dat ik dat niet wil, het is niet dat ik dat niet doe. Wat ik op dit moment op deze school mis, is een inbedding, een structuur waar binnen zaken, bewegingen, de gezamenlijke verhalen, wensen en verlangens, de gezamenlijke kijk op het onderwijs mogelijk zijn.
Het interessante is dat die verhalen er wel zijn. We kunnen dus op zoek naar het beste dat al aanwezig is, om van daaruit een voorstelling te maken van wat zou kunnen zijn; beelden vormen bij onze gewenste toekomst. Daarna moeten we 'slechts' aan de slag met het vinden van mogelijkheden om die toekomst te creëren, implementatie en borging. Een heerlijke klus!
'Je gaat zo snel,' zei Manal. Manal gaat komend schooljaar mede vormgeven aan de nieuwe zorgstructuur op onze school. 'Het lijkt wel of ik in een sneltrein zit.' Dit zijn wel de serieuze signalen, daar kun je maar beter naar luisteren. Dus vertelde ik Manal het verhaal van de koning die nogal verbaasd was over het feit dat zijn volk zo klaagde - De raadgever van de koning nam hem mee naar zee. 'Wat ziet u, koning?' vroeg de raadgever. De koning verklaarde dat hij slechts water zag. Ook na herhaaldelijk aandringen van de raadgever om vooral dieper te gaan, zag de koning niets dan water. 'Ik zie golven, sprak de raadgever. Een voortdurende afwisseling van hoog en laag, van top en dal, een vloeiende beweging van spanning naar rust en weer verder.' De koning glimlachte.
Manal maakt tegenwoordig een golvend gebaar met haar hand als ze vindt dat ik de sneltrein instap.
dinsdag 19 juni 2007
Een opdracht
Een ander onderwerp vormen de interne processen binnen de school. De opdracht van mijn directie was een hele duidelijke: zet een krachtige school neer, met één sterk team. De opdracht vloeide onder andere voort uit het feit dat de Waaier bestaat uit twee gefuseerde scholen. De school heeft twee verschillende teams, twee verschillende culturen, twee verschillende populaties leerlingen. Een mooie gezamenlijke opdracht.


